Vroeger

Doel:

Om het innerlijke houvast, de verbondenheid tussen de rol en speler, te vergroten.

Spel:

De speler vertelt over de gebeurtenissen uit een scène alsof het jaren geleden gebeurt is. Hij/Zij vertelt ook dat wat er in de scène niet gezegd wordt, fantaseert erover, overziet de gevolgen enz.

Variatie:

Spelers zeggen tijdens het spel of vanuit een standbeeld alles wat ze denken en voelen hardop. De andere speler reageert daar niet op.
Het kan met ieder afzonderlijk gedaan worden of door elkaar heen.
De spelers praten vanuit hun rol en komen zo meer te weten van hun rol.
Ook de kijkers kunnen beter begrijpen wat er gebeurt en kunnen stimulerende adviezen geven.

Voluit

Doel:

De spelers helpen elkaar bij het zoeken van een rol door hun fantasie te laten gaan.

Spel:

een speler gaat op de stoel voor de groep zitten. De groep gaat vragen stellen die de speller beantwoordt. De leidster kan de speler bijv. alleen een naam geven bijv. Maria de Key.
Deze gaat over de naam vertellen. De groep kan alle mogelijke vragen stellen. Langzaam kan de persoon op de stoel die persoon ook worden in stem, houding, enz. Zo komt de hele groep aan de beurt.

Variatie:

Een hierop gelijke oefening is het maken van een rolinvulling d.m.v. een foto portret. Al associërend gaat de foto de kring rond. Ieder zegt iets over de persoon op de foto, waarop de volgende dan weer door associeert. Er mogen geen dingen ontkent worden of tegengesproken die eerder gezegd zijn. Zo ontstaat een beeld van een personage; de spelers kunnen kiezen of ze die rol willen spelen.

Film

Doel:

De spelers concentreren zich en proberen hun fantasieën zo duidelijk mogelijk in zich op te roepen.

Spel:

Drie personen zoeken een type wat ze gaan spelen. Als ze ieder een type bedacht hebben, spreken ze met elkaar af naar wat voor film ze gaan zitten kijken.
Bijv. een diep psychologische, een western…..
Verder spreken ze niets met elkaar af.
Iedere speler komt een voor een de bioscoop binnen, en gaat zitten.
Er zijn van te voren drie stoelen naast elkaar neer gezet. Het zijn de enige plaatsen die nog vrij zijn. Als de spelers gaan zitten is de film begonnen. Ze bepalen zelf wanneer de film start.
De spelers proberen echt de beelden voor zich te zien en daarop te reageren. Als de beelden veranderen is dat niet erg, maar reageer daar wel op. Op een gegeven moment zegt de leidster dat de film over een minuut is afgelopen. De spelers staan bij het einde van de film op en gaan weg.
De spelers blijven in het spel tot het eind.

Variatie 1:

De kijkers kijken wat ze aan de spelers denken te zien.
De kijkers vertellen na afloop hun indrukken.
Daarna reageren de spelers erop en vertellen hun gebeuren.

Variatie 2:

Wanneer de spelers even geen beelden hebben moeten ze niet doen alsof ze wel wat zien.
Ze moeten proberen het niets te laten zijn, dan beginnen de beelden vanzelf wel weer te stromen.

Snoepen

Doel:

De spelers doen anders dan normaal met hun lichaam wat dekonditionerend kan werken.

Spel:

De spelers verdelen zich in groepjes van vier. Ieder kiest een van de volgende dingen: een bloem, een vleeswaar, een verkeersbord of snoep. Wanneer ieder een ding gekozen heeft helpt ieder elkaar om dat dan uit te gaan beelden.
Als de groepjes klaar zijn, laten ze het aan aan elkaar zien. De verschillende vleeswaren stellen zich tegelijk op en gaan hun vleeswaar uitbeelden.

Variatie:

De kijkers raden welk vleeswaar ieder uitbeeld.

Woorden

Doel:

De spelers vertellen onzin.

Spel:

De speler verzint een fantasie woord en fluistert dit woord bij de rechterbuur in.
Dan gaan de spelers door de ruimte lopen met het hun ingefluisterde woord. Als twee spelers elkaar ontmoeten vraagt een speler: “weet jij wat een ……..Bijv. makinu is?”
Als degeen met nee beantwoordt dan gaat de speler dit woord uitleggen.
Als d speler met ja beantwoordt dan gaat hij/zij het uitleggen.
De spelers helpen elkaar door vragen te stellen.

Dingen

Doel:

De spelers denken niet langer aan een functie van een voorwerp maar fantaseren eromheen.

Spel:

De spelers zitten in een kring. Een voorwerp bijv. een stoel wordt doorgegeven. Degeen die het voorwerp heeft bedenkt wat het voorwerp zou kunnen zijn bijv. een stoel is geen stoel maar wordt een kruiwagen. Als het aan de rest van de groep duidelijk is wat het voor een voorwerp is, dan kan de stoel doorgegeven worden. Zo niet dan moet de speler er iets mee doen of iets eraan veranderen waardoor het wel duidelijk wordt.

Variatie:

Als iedereen geweest is gaat de stoel nog een keer de kring rond. Ieder bedenkt iets anders of doet hetzelfde maar breidt de handeling met het voorwerp uit.

Als vraag

Doel:

De spelers oefenen hun fantasie.

Spel:

Een speler gaat de gang op. De anderen wijzen een persoon aan. Degeen die naar buiten is gegaan moet door middel van vragen te stellen proberen te raden wie de aangewezen persoon is. De vragen gaan als volgt: "als die persoon een landschap zou zijn, wat voor soort landschap zou zij of hij dan zijn" of "als die persoon een stoel zou zijn, of een kleur enz. Wat voor soort zou zij of zij dan zijn. De antwoorden moeten dan slaan op de aangegeven persoon.